2 - هر گاه مردى با رفيقش دست دهد ، آنكس كه دستش را نگهدارد اجرش بيشتر است از آن كه رها مىكند ، و آگاه باش كه گناهان از آن‌ها بريزد تا آن‌جا كه گناهى باقى نماند . 3 - مصافحه مؤمن افضل از مصافحه ملائكه است . 6 - معانقه و دست به گردن يكديگر نمودن : 1 - هر مؤمنى كه براى زيارت برادرش بيرون رود و حق او را بشناسد ، در برابر هر گامى كه بردارد ، خدا يك حسنه به او دهد و يك گناه از او بزدايد و يك درجه او را بالا برد ، و چون در خانه‌اش را بكوبد ، درهاى آسمان برايش گشوده شود ، و چون ملاقات به مصافحه و معانقه كند ، خدا به آن‌ها روى آورد ، سپس به وجود آن‌ها بر فرشتگان ببالد و فرمايد : دو بنده‌ام را بنگريد كه براى من يكديگر را ملاقات كردند و دوستى نمودند ، بر من حق است كه پس از اين موقف ( ايستگاه ) ايشان را به آتش عذاب نكنم ، و چون برگردد به شماره نفس كشيدن و گام‌ها و كلماتش ، فرشته‌ها او را بدرقه كنند و تا فرداى آن شب ( يا تا سال آينده آن شب ) او را از بلاء دنيا و آسيب‌ها آخرت نگهدارند ، و اگر در آن ميان بميرد از حساب بر كنار باشد ، و اگر مؤمن زيارت شده هم حق زيارت كننده را چون او بشناسد مانند پاداش او برايش باشد . روايات درين مورد و موارد ديگر زياد است و ما فقط به عنوان بعضى از آن‌ها را ، ذكر مىكنيم . 7 - خوشنود نمودن مؤمنان : 1 - قال رسول الله ( ص ) : هر كسى مؤمنى را شاد و خوشحال كند ، محققا مرا خوشحال ساخته و هر كسى مرا خوشحال سازد ، حتماً خدا را خوشحال نموده است . 2 - و عنه ( ص ) محبوب‌ترين عملها به سوى خداوند داخل نمودن سرور و خوشى بر مؤمن است . 3 - خداوند به داود ( ع ) وحى كرد كه به راستى كه بنده‌اى از بندگان من حسنه‌اى بجا آورد ، و به سبب آن بهشت را به روى مباح گردانم . داود عرض كرد : پروردگارا كدام است آن حسنه ؟ فرمود بر بنده مؤمن سرور و خوشحالى وارد سازد ، اگر چه به يك دانه خرما باشد ، داود گفت : خداوندا سزاوار است كسى را كه تو را شناسد اميد خود از تو بر مگيرد .